W 2012 roku mija 70 lat od realizacji jednej z największych zbrodni popełnionych przez Niemców w latach II wojny światowej – „Aktion Reinhardt”. Objęła ona swoim zasięgiem Żydów polskich z terenów Generalnego Gubernatorstwa i okręgu Białystok, ale także żydowskich mieszkańców wielu okupowanych przez Niemców państw. Rozpoczęły ją deportacje do obozu zagłady w Bełżcu 17 marca 1942 roku. Od kwietnia 1942 roku działały komory gazowe obozu zagłady w Sobiborze, a 23 lipca rozpoczął swoją działalność obóz zagłady w Treblince. Główna fala deportacji przypada na okres lipiec-wrzesień 1942 roku, kiedy do obozów zagłady w Bełżcu i Treblince wysyłano największe transporty, w których liczba Żydów dochodziła do 8-9 tysięcy osób. Deportacje objęły wówczas wszystkie dystrykty GG.

1 sierpnia Christian Wirth, dotychczasowy komendant obozu śmierci w Bełżcu, mianowany został specjalnym inspektorem obozów zagłady „Akcji Reinhardt”. Jego zadaniem była koordynacja sprawnego funkcjonowania tych ośrodków.

Lipiec, 1942. Transport Żydów z Rzeszowa do Bełżca
Rodzina Szolsonów z Lublina. Wojnę przeżyła tylko jedna z córek, Henia. Pozostali członkowie rodziny zginęli podczas "Operacji Reinhardt".

Oprócz deportacji do obozów zagłady, przez cały okres trwania „Akcji Reinhardt” Niemcy dokonywali masowych egzekucji Żydów. Miały one miejsce w likwidowanych gettach oraz na prowincji, zwłaszcza w tych miejscowościach, które oddalone były od linii kolejowych.

Więcej o "Akcji Reinhardt"...