Zasób archiwalny Państwowego Muzeum na Majdanku wzbogaciły dokumenty i fotografie Genowefy i Leona Kosteckich, przekazane do Muzeum przez panią Marię Droba oraz pana Krzysztofa Willmanna. To m.in. oryginalne karty pocztowe dokumentujące pobyt małżeństwa Kosteckich na Majdanku.

Historia Genowefy Kosteckiej z d. Willmann oraz jej męża – Leona Kosteckiego jest tyleż interesująca, co tragiczna. Ona – nauczycielka szkoły powszechnej w Bursztynie, On – oficer wojska polskiego, naczelnik poczty w Bursztynie. W lipcu 1943 r. oboje zostali aresztowani przez gestapo. Powodem było tajne nauczanie prowadzone przez Genowefę Kostecką. Jak wynika z rodzinnych przekazów aresztowanie nastąpiło w wyniku denuncjacji przez ukraińskich sąsiadów. Po pobycie w więzieniu, prawdopodobnie we Lwowie przy ul. Łąckiego, małżonkowie zostali wywiezieni do obozu koncentracyjnego na Majdanku. Był koniec sierpnia 1943 r. Przed opuszczeniem Lwowa Genowefa Kostecka zdołała napisać na kopercie wiadomość do rodziny i wyrzucić ją z okna wagonu lub ciężarówki, która przywiozła więźniów na stację kolejową. Wiadomość jest krótka: „Pojechaliśmy – módlcie się za nami. Całujemy Was. Gena i Leon” Na Majdanku Kosteccy przebywali jako więźniowie polityczni. Zostali oznaczeni numerami obozowymi 1497 - Genowefa i 1763 –Leon. W obozie przebywali do czasu jego ewakuacji, czyli do kwietnia 1944 r. Leon został wywieziony w transporcie do Auschwitz, gdzie zginął w sierpniu 1944 r. Genowefa Kostecka natomiast została włączona do transportu ewakuacyjnego, który skierowano do obozu koncentracyjnego wRavensbrück. Była tam więziona do 25 kwietnia 1945 r. Znalazła się wśród chorych więźniarek uwolnionych z rąk nazistów i ewakuowanych do Szwecji w wyniku negocjacji przedstawicieli Szwedzkiego Czerwonego Krzyża z Niemcami. Po przybyciu do Szwecji Genowefa Kostecka przebywała na kwarantannie w Malmö. W październiku 1945 r. powróciła do Polski. Po wojnie kontynuowała swoją misję pedagogiczną, podejmując pracę jako nauczycielka. Zmarła 2 maja 1990 r. Oprócz 30 kart pocztowych Muzeum otrzymało też zdjęcia rodziny Willmannów. Ofiarodawcy dołączyli również dokumenty powojenne dotyczące losów Genowefy i Leona Kosteckich. Łącznie przekazali 49 oryginalnych dokumentów i zdjęć oraz 4 prace plastyczne wykonane latem 1925 r. autorstwa 16-letniej wówczas Genowefy. Pragniemy serdecznie podziękować pani profesor Marii Droba oraz panu Krzysztofowi Willmannowi za podarowanie Muzeum na Majdanku pamiątek rodzinnych oraz za udostępnieniu interesujących informacji o rodzinie Willmannów ze Lwowa. Dziękujemy również za wszystkie cenne wskazówki, które możemy wykorzystać w naszej pracy na rzecz upamiętnienia ofiar obozu koncentracyjnego na Majdanku.