Wystawa prezentuje sylwetki osób zamordowanych w obozie w Bełżcu. Ofiary deportowano z dystryktów: lubelskiego, galicyjskiego i krakowskiego. Ich losy ilustrują fotografie, na które składają się głównie portrety wykonane przed wybuchem wojny, opatrzone krótkimi biogramami i dodatkowymi informacjami na temat ich najbliższych.
Fotografie, dokumenty i relacje świadków ukazują dramatyczną perspektywę ludzi skazanych na wywózkę i śmierć.
Podczas II wojny światowej przywódcy III Rzeszy prowadzili politykę zmierzającą do całkowitej
eksterminacji ludności żydowskiej w Europie. Publiczne upokarzania Żydów, kierowanie do prac przymusowych, pozbawianie własności, a następnie przesiedlenia do gett były zaledwie preludium do brutalnej deportacji i mordu w obozach natychmiastowej zagłady. Nie sporządzano list transportowych, ofiary ginęły anonimowo. Jedynie dzięki świadectwom osób, które uniknęły deportacji lub wyskoczyły z pociągów, poznajemy dramatyczną perspektywę ludzi skazanych na wywózkę, śmierć i zapomnienie.
Opracowanie wystawy: Ewelina Szumilak
Konsultacja naukowa: Jakub Chmielewski, Ewa Koper, Dariusz Libionka
Redakcja i korekta: Dorota Niedziałkowska
Opracowanie plastyczne: Izabela Tomasiewicz
Ekspozycja prezentuje historie mieszkańców powiatu tomaszowskiego, którzy nieśli pomoc Żydom prześladowanym w czasie II wojny światowej. Wystawa prowadzi zwiedzających przez opowieść o aktach wielkiej odwagi i niezwykłej woli przetrwania – od działań zorganizowanej pomocy instytucji, takich jak „Żegota”, po indywidualne inicjatywy. „W imię człowieczeństwa…” to opowieść o ratunku i ocaleniu, o trudnych wyborach i heroicznych czynach ludzi – poruszające świadectwo odwagi, solidarności i człowieczeństwa w czasach Zagłady.